• Sanne Schrijft

Lang weekend Rotorua & jarig in Nieuw-Zeeland!

Inmiddels zijn we al ruim twee maanden in Hamilton. Ik zal niet ontkennen dat we er super erg naar uitkijken om hier klaar te zijn en gewoon lekker verder te kunnen reizen! Wel hebben we besloten een gedegen planning te maken voor onze rondreis over het Zuidereiland. Als we hetzelfde tempo aanhouden als waar we tot nu toe mee zijn rondgereisd, ben ik bang dat we nog wel een jaar onderweg zijn om het hele land te zien. Dus we gaan keuzes maken, een route bepalen en het een en ander wellicht vastleggen. We willen bijvoorbeeld super graag met dolfijnen zwemmen in Kaikoura, en dat kun je beter van te voren reserveren. Anders kom je op een wachtlijst en bestaat er een kans dat het hele feest niet doorgaat. Ook zijn we van plan naar Stewart Island te gaan. Hier is de kans redelijk aanwezig dat je kiwi’s spot, en op het juiste moment kun je hier zelfs het zuiderlicht zien. Ach, we hebben nog zo veel wensen.


De afgelopen weken hebben we weer veel leuke dingen gedaan. In ons lange weekend (maandag vrij) zijn we uiteindelijk naar Rotorua geweest, een stad op ruim een uur rijden van Hamilton. Het ligt in een gebied met veel geothermische activiteit van vulkanische oorsprong. Dit betekent dat er op willekeurige plekken in de stad letterlijk rook uit de grond komt, dat kleine meertjes constant borrelen en dat er zelfs schuttingen in brand lijken te staan. Dat is gelukkig niet zo, het is simpelweg de vulkanische activiteit van de stad. Deze geothermische activiteit brengt wel een naar luchtje met zich mee. De zwavellucht die je overal ruikt doet denken aan de geur van rotte eieren. Desalniettemin, is het een super leuke stad waar veel te doen is!


We verbleven op een camping direct aan Lake Rotorua. Een groot meer wat dus voor een prachtig uitzicht zorgt. Op het meer leven zwarte zwanen. Ze zijn een lust voor het oog maar je moet er niet te dichtbij komen. Op korte afstand van onze camping zijn we naar de Skyline geweest. Dit is een kabelbaan die je een stuk omhoog brengt, zodat je een prachtig uitzicht hebt over de stad en over het meer. Ook zijn we hier met de ‘luge’ gegaan. Dit is een combinatie van een kart- en een sleebaan. Super leuk! Vooral Paul had veel plezier haha. Uiteindelijk hebben we ook de zipline gedaan in het park en alhoewel het mijn eerste ooit was (ja, echt!) viel het reuze mee. Het ging me zelfs niet snel genoeg. Diezelfde dag zijn we naar de Blue en Green Lake gereden. Twee prachtige meren met beide een andere kleur (zoals de naam zegt natuurlijk). Blue Lake is prachtig, super helder water en omgeven door gigantische bomen. Dat geeft een prachtig uitzicht. Green Lake was ook mooi, maar helaas niet toegankelijk voor toeristen. Het meer wordt beheerd door een Maori stam en als toerist mag je hier niet komen. Wel is er tussen de meren in een fijn uitzichtpunt, waar je een mooi uitzicht hebt over allebei de wateren.


Gister zei ik nog tegen Paul, dat kamperen met onze van bevalt echt zo goed. Ik kijk er super erg naar uit weer fulltime in de van te leven en lekker rond te trekken. Eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat het mij (of ons) zo goed zou bevallen. Het is gewoon super gezellig en het zorgt echt voor quality time samen. In de avond op de camping lekker koken en genieten van de rust om je heen. Heerlijk! Ook zorgt het voor flexibiliteit, en het gevoel van vrijheid. En dat was natuurlijk ook ons doel toen we aan deze reis zijn begonnen. In principe kunnen we ieder weekend op vrijdag na het werk onze kleren en het beddengoed in de van gooien en wegrijden. Echt fijn!


Goed, we zijn nog steeds in Rotorua. De tweede dag zijn we naar Wai-O-Tapu Thermal Wonderland geweest. Dat was echt fantastisch! In de ochtend laten ze de Lady Knox Geyser afgaan, wat in principe een beetje tegenviel omdat het allemaal geforceerd is maar toch wel leuk om te zien. Daarna zijn we het park zelf ingegaan. Grappig om te weten, hier is dus het beroemde ‘oranje meer’ waar ik, en schijnbaar nog wel meer toeristen, enige tijd naar op zoek ben geweest. Wanneer je op google zoekt naar Rotorua krijg je namelijk heel veel plaatjes en foto’s te zien van dit meer. Het heeft voor mij erg lang geduurd om uit te vinden waar dit meer zich wel niet zou bevinden. Het antwoord: Wai-O-Tapu Thermal Wonderland. Waarschijnlijk missen veel mensen dit omdat je $ 32.50 entree moet betalen, maar dit was het zeker meer dan waard. Onderaan deze pagina vind je een aantal foto’s van het park!


Dezelfde middag zijn we nog naar een Maori dorpje geweest genaamd Ohinemutu. Hier leeft nog een Maori stam dus alles wat je daar vindt is nog steeds ‘in service’. We hebben bijvoorbeeld de kerk bezocht waar nog wekelijks een dienst wordt gegeven, en we hebben rondgelopen tussen alle huizen. Helaas was het gemeenschapshuis dicht, maar je kunt de buitenkant zien op de foto’s. Het is zo vreemd om door zo’n dorpje rond te lopen en dan overal van die borrelende waterpoelen te vinden! In Rotorua zelf zijn we nog naar Kuirau Park geweest. Hier kun je wandelen en de vulkanische meren bekijken. Ook kun je hier lekker picknicken. Maar geloof me, met de geur die daar hangt ga je hier niet voor je plezier zitten. Eten zou ook niet bepaald in me opkomen. Samenvattend: Rotorua is een super leuke stad voor een lang weekend, en we gaan er ongetwijfeld nog een keer terug.


Uiteindelijk was het dan zover, mijn verjaardag! De dagen voordat ik jarig was voelde super dubbel. Ik geniet er altijd heel erg van om jarig te zijn, maar grote feestjes geef ik al een paar jaar niet meer. Toch heb ik er goed overnagedacht hoe ik mijn verjaardag in Hamilton wilde vieren. We zijn hier nog te kort om echt veel mensen te kennen, en inmiddels zijn we echt wel gehecht aan onze huisgenoten. We zijn uiteindelijk lekker uiteten geweest met z’n allen, wat echt een goede besteding was van de dag! Paul had het huis versierd met slingers, en in de ochtend kreeg ik een lieve kaart met een berg chocolade (die berg is inmiddels op, inderdaad). Ik heb samen met een Nederlandse vriendin hier in Hamilton (shout out naar Femke) een monchoutaart gemaakt met verse blueberry jam. Nou ja, eigenlijk heeft zij de taart gemaakt. Ik (of wij) heb ‘m alleen opgegeten! Wat was ie heerlijk. Uiteindelijk kreeg ik allemaal verjaardagscadeautjes (op mijn bankrekening vooral he-he) en een paar lieve kaartjes in de brievenbus. Ook al voelde het heel dubbel om niet thuis te zijn, toch heb ik een super fijne dag gehad!


Vorig weekend zijn we naar Raglan geweest. Zoals je ziet doen we eigenlijk ieder weekend echt wat leuks, ook om meer van de omgeving te zien! Samen met onze huisgenoot Jade en zijn vriend Rob gingen we erop uit. Raglan is een waar surfersparadijs aan de westkust van het Noordereiland, en we hadden er al veel goede verhalen over gehoord. We hebben in het gezellige stadsgedeelte lekker gegeten en vervolgens de rest van de dag op het strand gelegen. Heerlijk! Op de terugweg zijn we nog naar Bridal Veil Falls geweest. Je kunt bovenop de waterval staan om naar beneden te kijken, maar als je nog geen hoogtevrees had krijg je dit waarschijnlijk spontaan. De waterval is 55 meter hoog. Ze zeggen dat mensen er weleens af zijn gesprongen, maar het water is 5 meter diep dus dat betwijfel ik. Al met al weer een heerlijke dag!


Vorige week was ik drie dagen alleen (of ja, zonder Paul). Wat was dat vreemd! Na al die maanden zo veel samen te zijn geweest was dat echt even wennen. Paul moest in Katikati zijn voor een klus op zijn werk. Aangezien dat vrij ver rijden is en ze voornamelijk in de avond moesten werken hebben ze daar twee dagen overnacht. Robert en Jade (onze huisgenoten) voelen inmiddels als twee grote broers maar toch.. ik miste Paul verschrikkelijk. Toen hij vrijdagmiddag weer thuis kwam was ik dan ook extra blij!


Afgelopen weekend zijn we er weer op uit gegaan. We reden naar een mooie plek om lekker te zwemmen. Het was echter niet dusdanig warm dat je echt behoefte had aan een plons, dus hebben we een mooie track gelopen in de buurt. Deze heeft ons naar een grot gebracht waar we doorheen zijn gelopen, maar achteraf vond ik het verschrikkelijk (he-he). Heel nauw (je moest je rugzak af doen, anders paste je er niet doorheen), ontiegelijk veel grote insecten (ik heb niet gekeken) en natte voeten. Wel een bijzondere ervaring, dat moet ik toegeven.


Afgelopen maandag op dinsdag zijn we wederom naar Rotorua geweest! Hoog bezoek was namelijk in de buurt. Laura, het nichtje van Paul, reist al een aantal maanden de wereld over samen met haar vriend Jordie. Op dit moment zijn ze een paar weken in Nieuw-Zeeland, dus dat we elkaar ergens zouden zien stond natuurlijk vast. Op maandag na het werk hebben we de van ingepakt en zijn we naar Rotorua gereden. Daar samen gegeten en de dag daarna een lange track gelopen in Redwood Forest. In de middag hebben we onszelf op een terras neergezet en hebben we daar heerlijk genoten van de rest van de dag! En van alle reisverhalen van Laura en Jordie gaat alles nog meer kriebelen. We willen blijven reizen!


Inmiddels is het alweer donderdag 21 februari als ik dit schrijf. De verjaardag van mijn vader (66 inmiddels!) en van mijn oma (de 90 aangetikt!) heb ik helaas gemist. Dat zijn moeilijke momenten zeg! Dat je belt met het thuisfront en spontaan een steek in je hart voelt omdat je gewoon zo veel om ze geeft. Maar goed, dat zijn de nadelen van een avontuur als dat van ons en dat moet je dan accepteren. Inmiddels hebben we zelfs plannen gemaakt om na Nieuw-Zeeland naar Australie te gaan. Hier willen we ook gaan rondreizen en onderweg werken, omdat dit leven ons zo prima bevalt!


Met Sanne Schrijft blijf ik lekker bezig. Ik schrijf wekelijks blogs voor Reis-Expert, waar ik echt veel plezier uit haal. Ik schrijf immers over onze eigen ervaringen, en heb ook wel een aardige lijst om uit te putten. Inmiddels staan er blogs online over de Filipijnen en Nieuw-Zeeland, en voorlopig blijf ik zeker voor ze schrijven! Echt top.


Ook hebben we gister een telefonisch interview gehad met Linda Reizen voor de rubriek ‘Wegtrekkers’. Dat was super leuk! Hopelijk kunnen we andere mensen inspireren met ons verhaal. Klik hier om het artikel te lezen! .


Het was leuk jullie weer eens te ‘spreken’, en na nieuwe avonturen kom ik natuurlijk weer terug! Check onderaan deze pagina een mooie verzameling foto’s van onze afgelopen weken.


Veel liefs, Sanne Schrijft




1 reactie
  • LinkedIn - Sanne Schrijft
  • Facebook - Sanne Schrijft
  • Instagram - Sanne Schrijft

@ 2018 Copyright by Sanne Schrijft

E: info@sanne-schrijft.nl | T: 06 - 300 483 61