• Sanne Schrijft

Een actieve vulkaan bezoeken & onze verdere reisplannen!

Mijn vorige blog heb ik afgesloten met onze trip naar Rotorua, om een dag door te brengen met Laura (nichtje van Paul) en Jordie. Dat was leuk! Paul en ik zijn sowieso erg enthousiast over Rotorua, het is een super levendige stad waar heel veel te doen is. We zijn er nu twee keer geweest en zullen er waarschijnlijk niet nog een keer heen gaan, maar als we nog veel tijd over hadden misschien wel. Al is het alleen al voor de luge (toch schat?!). Vanwege de vulkanische activiteit heeft de stad op sommige plekken wel nare geurtjes, maar dat nemen we dan voor lief (ha-ha). Mocht je Nieuw-Zeeland dus ooit bezoeken, zou ik Rotorua op het Noordereiland echt niet overslaan.

Inmiddels is maart alweer aangebroken. Time flies when you’re having fun, is nog steeds op ons van toepassing. We zagen er tegenop om drie maanden te werken, en daar zijn nu nog maar vijf weken van over! De tijd vliegt letterlijk voorbij. En met nog maar vijf weken werken te gaan, halen we het maximale uit onze weekenden zodat we dadelijk vrijwel alles gezien hebben op het Noordereiland wat we willen zien. We zijn namelijk begonnen met het maken van onze verdere reisplannen! In deze blog neem ik jullie graag mee in de toffe weekenden die we hebben gehad en in de plannen die we hebben voor de komende weken.

Waar zal ik beginnen... Omdat we nog maar een paar weken te gaan hebben in Hamilton, en dan snel genoeg door willen reizen naar het Zuidereiland zijn we onze weekenden goed aan het plannen. We hebben inmiddels namelijk de oversteek naar het Zuidereiland geboekt! Yes. Op 17 april gaat het gebeuren. We werken tot 12 april, pakken dezelfde avond nog de van in en vertrekken op zaterdag 13 april. Dit op advies van collega’s, rondom het weekend van Pasen schijnt het erg druk te zijn op de weg. Je kunt er dan voor kiezen voor Pasen op een bepaalde bestemming aan te komen, of pas na Pasen te vertrekken. Wij vertrekken dus het weekend voor Pasen. Deze drukte betekent ook dat we de oversteek graag gemaakt willen hebben voor het Paasweekend, en jeetje wat scheelt dat in geld. De ferry van Wellington naar Picton is sowieso vrij prijzig. Wij hebben nu $218 betaald voor onze van en twee volwassenen, en een dag later was het bijna dubbel deze prijs. De feestdagen doen gekke dingen met kiwi’s.

Werken tot 12 april en de oversteek maken op 17 april betekent dat we ongeveer vijf weken hebben om nog een aantal dingen te zien op het Noordereiland. Vanuit Hamilton rijden we via de Westkust naar het zuiden richting Wellington. Onderweg stoppen we bij Elephant Rock, Mount Taranaki en zijn we ongeveer een dag in Wellington. We twijfelen nog of we Mount Taranki gaan ‘beklimmen’, en dat zal voornamelijk afhangen van het weer. We houden jullie op de hoogte natuurlijk. Maar goed, een snelle afdaling naar het zuiden betekent dat we in onze weekenden zoveel mogelijk moeten plannen om alles op het Noordereiland te zien. Gelukkig ligt Hamilton vrij centraal en ligt eigenlijk alles wat we willen zien binnen 2.5 uur rijden. Voor een weekendtrip dus prima te doen!

In het eerste weekend van maart zijn we naar White Island en Tauranga geweest. White Island is een eiland dat puur en alleen bestaat uit een actieve vulkaan. Je kunt ervoor kiezen met een helikopter heen te gaan, maar vanwege dat prijskaartje en de kans op dolfijnen besloten wij per boot naar deze bestemming af te reizen. We reden op vrijdagavond naar Whakatane, waar we op de camping een super lieve en mooie kat hebben ontmoet (zie foto’s). Geen idee wat het is hier in Nieuw-Zeeland, we blijven maar leuke en lieve katten ontmoeten die graag aandacht willen. De dag daarna kregen we helaas bericht dat onze tour naar White Island geannuleerd was. De zee was schijnbaar vrij ruig, en aanmeren op White Island is dan onmogelijk. Wij balen natuurlijk, want we hadden al een camping geboekt in Tauranga voor die avond (bijna 1.5 uur rijden van Whakatane). Onze tour kon verplaatst worden naar zondagmiddag, dus zijn we zaterdagochtend richting Tauranga gereden. Hier hadden we een mooie ‘sea view’ spot aan de voet van Mount Maunganui. Ook door de omgeving rondom Mount Maunganui zijn we erg verrast. De camping was letterlijk tussen de voet van de berg en het strand in. Super mooi! Er zijn op loopafstand veel restaurantjes, cafes en barretjes waar je qua eten en drinken alles kunt krijgen wat je wil. Dezelfde dag zijn we richting zonsondergang Maunganui opgelopen. Mr. Google en alle informatieborden vertelden ons dat het een goed uur kost om boven te komen, dus voor zonsondergang zijn we ruim op tijd vertrokken. Nog geen half uur later staan we boven. Super fijn natuurlijk want het viel reuze mee, maar het zou nog langer dan een uur duren voor de zon onder zou gaan. We hebben dus een aantal mooie foto’s gemaakt en zijn daarna aan de afdaling begonnen.

Op zondag hebben we lekker uitgeslapen totdat we bericht kregen over onze tour naar White Island. Yes! Gelukkig ging deze wel door. We hebben gewacht op het moment van bevestiging zodat we niet weer voor niks naar Whakatane zouden rijden. Om 1 uur in de middag zouden we vertrekken en rond kwart voor twee was het dan zover. De trip naar White Island duurt ongeveer anderhalf uur en was op open oceaan, dus een reispilletje ging er wel in. Toen we eenmaal bij White Island aankwamen begrepen we ook waarom het de dag daarvoor geannuleerd was. Je vaart met een redelijk grote boot naar het eiland, alleen moet je in een kleiner gemotoriseerd opblaasbootje aan wal gebracht worden. Als de zee te ruig is, wordt dat vrij lastig. Voordat we voet zetten op het eiland zelf, kregen we een gasmasker aangereikt. Ja hoor, dacht ik nog. Nergens voor nodig. Daar kwam ik snel genoeg op terug. Wat een lucht komt er uit dat ding! Na tien minuten had ik al traanogen, begon ik met hoesten en werd ademhalen lastig. Samen met de groep 65-plussers leek ik trouwens wel de enige (hehe, karma omdat ik dacht ‘m niet nodig te hebben!). Desalniettemin, was de vulkaan een prachtig ding. Vrij bijzonder om daar rond te mogen lopen op het vulkanisch landschap. We kregen ook een rondleiding door de oude fabriek, waar vroeger werkelijk mensen jarenlang hebben gewerkt. De lucht die van het kratermeer afkwam was vrij heftig, maar gelukkig hebben we er nog wel een glimp van op kunnen vangen! Na een tour van anderhalf uur zijn we weer terug aan boord gegaan.

Door de reispillen waren Paul en ik allebei vrij duf, maar toen de boot afremde waren we ineens klaar wakker. Dit betekende namelijk dat ze iets hebben gespot in het water! En zo was het, een grote groep dolfijnen. Dolfijnen vinden het schijnbaar erg leuk om voor de boot uit te zwemmen in de stroom, het is een soort surfen onder water voor ze. Wat dus betekent dat ze minutenlang voor onze boot uit hebben gezwommen, erg dicht bij het oppervlak. Dat zorgde voor mooie beelden! Het was de perfecte setting. De avond viel bijna dus de zon stond vrij laag. Toen de dolfijnen uiteindelijk voor de boot weg waren konden we ze in de verte richting de zon nog zien zwemmen en springen. Wat een feest! Echt een hele mooie ervaring. Uiteindelijk moesten we nog naar huis rijden en belandden we na het uitladen van de bus rechtstreeks in bed. Tijd voor een nieuwe week!

Nu we in de weekenden erg veel plannen gaan de weken super snel voorbij. Je hebt gewoon altijd iets om naar uit te kijken! Ik kan me ook niet voorstellen dat dat gaat vervelen. Ook als je eenmaal alles hebt gezien (als dit uberhaupt mogelijk is) valt er waarschijnlijk ieder weekend nog wel een nieuwe plek te ontdekken. Onze werkweek vloog dus voorbij, en afgelopen weekend wilden we eigenlijk de Tangariro crossing gaan lopen. Helaas zagen de weersvoorspellingen er niet helemaal goed uit, dus hebben we andere activiteiten gepland.

Zaterdagochtend hebben we de van weer ingepakt en zijn we richting Waitomo gereden. Deze plek is beroemd vanwege de grotten met de glowworms, maar dit is tegenwoordig zo commercieel (en erg duur) dat Paul en ik op zoek zijn gegaan naar andere plekken waar je glowworms kan bekijken. Uiteindelijk zijn we vanuit Waitomo richting de kust gereden tot aan Marokopa Falls. Een gigantische en prachtige waterval! We wisten niet precies wat we konden verwachten maar we zijn positief verrast. Op de terugweg zijn we gestopt bij de Piripiri caves. Een (hele) donkere grot waar je volledig naar beneden kan zonder tour of gids, en dat op slechts vijf minuten lopen van de parkeerplaats. Vervolgens reden we naar de Natural Bridge. Na een mooie wandeling van tien minuten werden we wederom positief verrast! Een gigantische natuurlijke brug waar we oprecht van onder de indruk waren. Vanuit Campermate (super handige app als je gaat kamperen in Nieuw-Zeeland) wilden we navigeren naar een andere plek, waar we in de avond de glowworms konden zien. Gelukkig zagen we net op tijd in de app dat je bij Natural Bridge op de parkeerplaats gratis mocht kamperen, en de recensies waren lovend. Schijnbaar zouden er wanneer het donker is ontzettend veel glowworms onder de brug zitten, en bij een heldere nacht kun je de melkweg zien omdat er zo weinig lichtvervuiling in de buurt is. Kassa! Dachten wij.

We besloten daar dus te blijven, en rond 22.30 uur hebben we de wandeling nog een keer gemaakt. Een beetje teleurgesteld omdat het vrij mistig was begonnen wij onze wandeling. Maar wauw, wat was het mooi. Langs de hele weg richting de natural bridge zaten overal glowworms op de wanden van de rotsen! Prachtig om te zien. Het leek een beetje een nagebootste sterrenhemel in een attractie van de Efteling. Zo mooi. Uiteindelijk zijn we onder de brug doorgelopen naar een open stuk land, waar we verwachtten weinig sterren te zien vanwege de mist. Maar ook hier werden we gigantisch verrast. Het was een heldere nacht, geen wolkje aan de lucht. Wel miljoenen sterren! En jawel, we konden de melkweg zien. Wat een prachtige avond! Ons geluk kon niet op. (We geloven er heilig in dat het dit keer goede karma was. Voordat we die ochtend uit Hamilton vertrokken hebben we namelijk een broodje gekocht in de supermarkt voor een dakloze vrouw die zei dat ze honger had. Helaas was ze bij terugkomst al vertrokken, maar dan nog. We hadden wel ons best gedaan.) Paul kon z’n geluk niet op want dit zou natuurlijk prachtige plaatjes opleveren! We hebben hier denk ik een uur gespendeerd en Paul heeft een aantal schitterende foto’s gemaakt. Een aantal van deze vind je natuurlijk onderaan deze pagina. Uiteindelijk weer terug naar de van om de nacht tegemoet te gaan. Toch was dat wel een beetje vreemd. Je staat in de middle of nowhere, volledig donker en er waren verder geen andere campers. Als je dan een auto aan hoort komen vraag je je toch een beetje af wat ze komen doen. Uiteindelijk hebben we heerlijk geslapen en zijn we op zondag terug naar Hamilton gereden.

Aankomend weekend staat de Tangariro crossing wederom op de agenda. We wachten het weer nog even af, maar het ziet er naar uit dat het zaterdag en zondag mooi weer wordt. De Tangariro crossing is een van de great walks in Nieuw-Zeeland, en ze zeggen dat het (een van) de mooiste wandelingen is die je in een dag kunt doen. Wij zijn benieuwd! De track is iets meer dan 19 kilometer lang, en gemiddeld doe je er 6 tot 8 uur over. We komen uiteraard bij jullie terug met onze tijd ;).

Andere weekenden die we nog in Hamilton zijn gaan we ook zo waardevol mogelijk spenderen! We willen nog een paar dagen naar de Coromandel regio en nog naar de movieset van Hobbiton. Ook hebben we thuis nog een afscheidsfeestje voordat we vertrekken. Over onze plannen op het Zuidereiland zal ik jullie later vertellen, deze blog is wat mij betreft wel lang genoeg.


We’ll keep you posted! En we spreken elkaar snel.


Liefs, Sanne Schrijft